2006/Aug/17

มาม่าแทนห่วงใย
ไวไวแทนคิดถึง
กรุ้งกริ้งแทนคำนึง
ถ้าไม่คิดถึงเจอยำยำ

ชักเอ๋ย ชักว่าว
ชักเข้า ชักออก
ชักใน ชักนอก
ชักอยากจะบอกว่ารักเทอร์

คิดถึงจึงส่งมา
ห่วงหาจึงส่งให้
คิดถึงบวกห่วงใย
เหตุผลพอมั้ยที่ส่งให้เธอ

ฉันรักคัย รักแท้ และ รักจิง
รักแร้วทิ้ง มีบ้างเป็นบางหน
แต่รักนี้จะสาบาน กับทุกคน
ว่าจะรักคนชื่อ...ตลอดไป

อันความรักนั้นเป็นเช่นใดหรือ
ความรักคืออะไรเธอรู้ไหม
อันความรักนั้นเริ่มจากที่ใด
จะมีใครบอกฉันหั้ยรู้ที
รักใครเริ่มจากร้อยเหมือนฉันบ้าง
รักนั้นแสนเหราะบางกว่าสิ่งไหน
เร่มจากร้อยค่อยมลายและหายไป
คงเหลือไว้เพียงความเจ็บไม่มีลืม
แม้อยากลืมความเจ็บช้ำสักเพียงไหน
ไม่มีใครจะเข้าจัยฉันหรอกหนา
เน่มจากร้อยเหลือเพียงศูนย์ลดหลั่นมา
เหลือไว้เพียงวาจาที่ไม่อยากลืม

รักเราเริ่มจากร้อยเหมือนพิ้งค์ไหม
หรือว่าเทอร์พูดในใจเหมือนตูนหนอ
ถ้าหากเป็นละครรักแท้แคลชล่ะก้อ
ฉันจะขอเป็นคนเลวที่รักเธอ...

เสียงสะท้อนจากเอ๊ะยังสั่นไหว
จะมีใครเห็นจัยฉันบ้างหนอ
น้ำเต็มแก้วเอ็นโดรฟินยังคงรอ
ปั๊บจะขอรอเทอร์อยู่ที่เดิม...

ถ้าฉันผิด OK ฉันขอโทษ
ถ้าเทอโกรธ OK ฉันไปหา
ถ้าเทอผิด OK เทอต้องมา
ถ้าไม่มา OK เราจบกัน


ถ้าการทายใจเธอมันง่าย
ฉันคงไม่รู้สึกเดียวดายขนาดนี้
และถ้าเธอมีใจให้ฉันบ้างก็คงดี
น้ำตาฉันจะได้ไม่มากมี
เหมือนขณะนี้ที่เป็น


ทำไมเศรษฐีต้องแต่งตัวโก้
ทำไมปีโป้ต้องมีหลายสี
ทำไมนางวันทองต้องมีสามี
ทำไมฉันคนนี้ต้องคิดถึงเธอ


วันนี้วันเกิดคนสำคัญ
แต่ฉันก็ทำให้เขาหวั่นไหว
กลัว..กลัวความรู้สึกจะเปลี่ยนไป
ขอโทษทีทำให้เสียใจนะ คนดี

วานสายลมโอบอุ้มความคิดถึง
เฝ้าคนึงถึงเธอเคยชิดใกล้
แม้ยามนี้เราจะห่างกันแสนไกล
รับรู้ไว้ใจฉันนั้นอยู่ใกล้เธอ


อันว่าเพื่อนเลือนหายใช่เรื่องแปลก
เพื่อนมีแยกมีพบประสบหา
เพื่อนมีทุกข์มีเศร้าเคล้าน้ำตา
ยามเหว่ว้าเพื่อนมีเพื่อนคอยเตือนกัน


โทรไปหาด้วยความคิดถึง
อยากรู้เธอจะซึ้งบ้างไหม
ที่ฉันโทรไปวันนี้เพราะความคิดถึงมากมีล้นใจ
แต่เธอจะคิดถึงกันหรือไม่ ไม่สําคัญ


เก็บ...ความทรงจำดีดี
รัก...ที่จะฝันได้พบหน้า
เอา...ความรักมาต่อกันตลอดเวลา
ไว้...เพื่อสร้างวันข้างหน้าไปด้วยกัน


ขอเพียงห่วงใยกัน..เหมือนวันเก่า
ขอแค่เรา..เข้าใจ ไม่แปรผัน
ขอมั่นคง..ในความรัก ความผูกพัน
ขอให้รักเรานั้น..นิรันดร

เธอเป็นใครมาจากไหนไม่เคยรู้
แต่เช้าตรู่ย่างผ่านหน้าบ้านฉัน
จึงแอบมองจ้องดูอยู่ทุกวัน
ยามเธอหันหน้ามาพาพึงใจ

ยามเธอเดินดูเด่นเป็นสง่า
ยามมองมาพาพริ้มแย้มยิ้มใส
ถามตนเองเกรงกริ่งด้วยสิ่งใด
เหตุไฉนไหวหวั่นมิมั่นคง

อยากทายทักสลักคำจำนรรจ์หา
แต่ทว่าค่าหญิงหยิ่งดุจหงส์
เขาไม่เอ่ยเผยมาพะว้าพะวง
แต่ประสงค์ยงยังด้วยหวังคอย

หากวันใดใจกล้าท้าให้ลอง
ฉันคงต้องส่งสารจารคำถ้อย
นั่งก็คิดนอนก็คิดจิตเลื่อนลอย
หากจะอ่อยปล่อยใจก็อายเกิน

แอบชอบเขาเราวุ่นขุ่นข้องหนอ
เพียงแต่คิดจิตจ่อก็ขวยเขิน
หากเจอกันกลางทางเขาหมางเมิน
ฉันคงเดินดุ่มไปไม่หันมา

หากเขาเอ่ยเผยพจน์จรดทัก
ฉันก็คงตะกุกตะกักถักถ้อยหา
โอ้เจ้าจิตคิดมากยากจะพา
หยุดเถิดหนาอย่าเพ้ออาจเจอดี

แม้ใบไม้จะเปลี่ยนสี
แม้สีจะจางหาย
แต่ความรักที่มีหั้ยนาย
ไม่เคยเลือนหายไปจากจัย

เมื่อกุหลาบไม่อาจใช้แทนความรัก
คำว่ารักก้อไม่มีความหมาย
หากจัยฉันที่รักเธอต้องมลาย
จัยและกายฉันก้อเหมือนตายทั้งเป็น


ในความเป็นจริงเราอาจจะรักกันไม่ได้
แต่อย่างน้อยขอหั้ยฉันได้เพ้อฝันอยู่อย่างนี้ตลอดไป
ว่ามีเธออยู่เคียงข้างกายไม่เคยต้องห่างกัน

ตลอดเวลาที่ฉันมอบใจให้

มันคงหมดไรซึ่งความหมาย

เธอลืมรักที่ฉันมอบให้มากมาย

ต้องกลับกลายมาเป็นรักที่ถูกลืม

วันนี้เธอดูเปลี่ยนไป

หรือว่าใจเธอมีคนใหม่

ได้โปรดบอกกันให้เขาใจ

ถ้สเธอมีคนใหม่ฉันจะไปเอง

แต่ก่อนไปขอบอกสักอย่าง

เมื่อใดอ้างว้างกลับมาที่เก่า

จำไว้นะยังจะมีคำว่าเรา

ไม่ว่าวันนั้นจะมีเขาหรือไม่ก็ตาม

ตัด..ใจ

มองดูตัวเองอย่างดีถี่ละเอียด
ชั่งน่าเกลียดน่าขำเหลือกำหนด
ใครจะมาร่วมชะตาอนาคต
กับคนอดอยากปากแห้งไร้แหล่งทาง

มองดูเธอชั่งพร้อมสิ่งล้อมกาย
ฉันนึกอายแอบคิดอยากชิดบ้าง
อยากพูดคุยเพียงนิดที่คิดวาง
คงสมอย่างฝันไว้ในใจเออ

ฉันคงหลงได้แต่แค่เพียงคิด
ไม่มีสิทธิ์ร่วมทางอย่างเสนอ
คนต่ำต้อยสิทธิ์น้อยเพียงมองเธอ
มากแล้วเอ่อสำหรับฉันที่จะมี

ฉันรู้ว่าความจริงเป็นสิ่งยาก
มันลำบากจะเอื้อมเธอร่วมวิถี
ไม่ว่าใครอยากได้แต่สิ่งดี
เธอคงเมินหน้าหนีคนนี้เออ

ฉันคงต้องทำใจไม่ให้คิด
และต้องปิดกั้นใจไม่ให้เผลอ
แม้จะชอบหลงใหลอย่างไรเออ
บอกตัวเสมอไว้ว่าไม่คู่ควร

ตัดใจลาทั้งที่ยังไม่เริ่ม
ไม่อยากเคลิ้มภายหลังฝังใจหวน
เจียมตัวเองเพราะรู้ไม่คู่ควร
ขอแค่เป็นส่วนเพ้อฝันเธอแล้วกัน

ขอโทษ" ถ้าทำให้เจ็บ หรือเสียใจ
ที่ปฏิเสธไป ยังไม่อยากมีใคร ในตอนนี้
ไม่อยากให้เสียใจ กับแค่ ความห่วงใยที่มี
ไม่อยากแกล้งรัก ทั้งที่ ไม่มีใจ
ฉันยังเจ็บ กับรัก ในครั้งก่อน
ไม่อยากถูกมอง ว่าคบเธอ เพื่อลืมเขา
เพียงอยากให้ เข้าใจ ใน คำว่า "เรา"
เป็น แค่เพื่อน" เหมือนเก่า ได้ไหมเธอ

ฉันก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง

ซึ่งไม่มีความหมายมากมายขนาดนั้น

ไม่อ่อนหวาน ไม่น่ารัก อย่างที่ผู้หญิงเขาเป็นกัน

สนุกส์เฮฮาไปวัน ๆ เท่านั้นเอง

จันทร์เลื่อนลอยคอยใครที่ใจฟ้า
แสงอ่อนล้าด้วยเหตุใดใยจึงหมอง
ไม่สดใสแลอร่ามยามข้ามอง
ไม่สุกผ่องแพรวพราวเหมือนดาวดวง
ค่ำวันนี้มีเรื่องราวปวดร้าวนัก
เพราะความรักทำให้ใจห่วงหวง
กลัวจริงหนอท้อจริงนักรักคนลวง
เศร้าในทรวงเหลือกระไรหนอใจเรา
นวลใจหมองนองใจฉันนั้นสับสน
เฝ้าวิ่งวนวุ่นวายเพราะพ่ายเขา
เลยปวดร้าวอ้าวระบบถาถมเอา
จนเจ็บเศร้าหนาวสั่นหวั่นหัวใจ
จันทร์เอ๋ยจันทร์รั้นใจไฉนหนอ
เฝ้าคอยรอเพ้อฝันจนหวั่นไหว
เหนื่อยแล้วหนอท้อแล้วหนาปัญหาใจ
จะมีไหมใจชนะบางสักครา
ลาลมเอ๋ยเผยจันทร์ดันหมู่เมฆ
ร่ายมนต์เสกไล่มืดหมองที่ครองฟ้า
จันทร์ จึงแย้มแก้มยิ้มปริ่มอุรา
นวลผ่องจ้าฟ้าสว่างกระจ่างไกล
แต่ไฉนหัวใจข้ายังว้าเหว่
ยังร่อนเร่เตร็ดเตร่เถลไถล
ไร้จุดหมายปลายทางวางให้ไป
ไร้มือใครมารุดชุดทำพา
จันทร์เอ๋ยจันทร์หวั่นไหวหัวใจแท้
ใจมันแพ้ใจแล้วหนอท้อหนักหนา
แม้นจันทร์แจ่มใจไม่แจ่มแต้มน้ำตา
เพราะเหว่ว้าเกินรักษาปัญหาใจ

สวัสดีนางฟ้า
ขอมองตาเธอหน่อยได้ไหม
ฉันอยากรู้ว่า..หน้าตาฉันเป็นอย่างไร
ขอมองกระจกใส..ได้ไหม?..ในแววตา

นางฟ้าจ๋า..ฉันเกลียดคนเลวบนโลก
พวกมันชอบอุปโลกน์ว่าตนมีค่า
แต่ทำไม..บางที..ฉันชอบใช้วิธีนานา
เพื่อให้ได้มาไม่ต่างจากคนเลวๆ

และฉันเกลียดพวกเห็นแก่ตน
พวกมันชอบเหยียบคนบนปากเหว
แต่บางที..ฉันปีนหนีจากเพลิงเปลว
โดยใช้คนที่กล่าวหาเขาว่าเลว..เป็นบันได

ขณะนี้ฉันสับสน
ร้อยพันเหตุผลวกวนจนหวั่นไหว
เป็นไปได้ไหมว่า..ฉันชินชากับมันมากไป
จึงหลอมเหลวหลั่งไหล..ไปเป็นส่วนเดียวกัน

ฉันจึงบินหนีมาจากโลก
ใฝ่ฝันโบยโบก..ถึงโลกสวรรค์
แต่ว่า..นางฟ้า..หน้าตาฉันเป็นอย่างไรกัน
ฉันกลัวเหลือเกินจะเหมือนพวกมัน..พวกคนเลวๆ

นางฟ้า..ฉันแตกต่างจากพวกมันบ้างไหม?

ดวงตาอันสวยงามของเธอพอจะเป็นกระจกวิเศษตอบคำถามฉัน
ได้หรือเปล่า?

อดีตของเธอคือฉัน


ปัจจุบันของเธอคือเขา


ร่องรอยต่างๆของสองเรา


เปลี่ยนจากฉันเป็นเขา.....หมดหัวใจ

อันนี้ป๋มเเต่งเองคับเเต่บางอันก็ก๊อบมานะขอให้อ่านให้หนุกก็เเล้วกันเพราะส่วนใหญ่เราจะเอามาลงเเต่กลอนรักๆอิอิก็คนมันชอบนิ อ่ะเเถมให้อีกอันล่ะกันนะ

แม้ว่าเรา อยู่ห่างกัน แค่ไหน
อาจทำให้ หัวใจ ต้องห่างกัน
อยากบอกเทอ หัวใจ ที่มีนั้น
ไม่เคยคิด จะห่างใจ ไปจากเทอ

เอฟ โจจิจ้า

Comment

Comment:

Tweet


รักเเรกมันเเยกยาก
รักมากมันยากเเยก
รักเทอเปงคนเเรก
ถ้าจะเเยกมันคงยาก

OK ปะ
#17 by หยก (223.206.98.15) At 2010-10-28 20:09,
โครตโดนangry smile big smile big smile big smile big smile
#16 by บ๊วย (119.31.121.93) At 2010-08-29 10:59,
ชอบมากกกกกกกกกกกกกbig smile
#15 by (119.31.121.93) At 2010-08-29 10:59,
AOY LOVE VIนะ
#14 by give (203.172.215.249) At 2010-08-24 13:37,
=ชอบที่สุดเลย55555555tongue question embarrassed surprised smile open-mounthed smile big smile big smile
#13 by น้ำหวาน (182.93.137.62) At 2010-08-23 12:45,
=ชอบที่สุดเลย55555555tongue question embarrassed surprised smile open-mounthed smile big smile big smile
#12 by น้ำหวาน (182.93.137.62) At 2010-08-23 12:45,
=ชอบที่สุดเลย55555555tongue question embarrassed surprised smile open-mounthed smile big smile big smile
#11 by น้ำหวาน (182.93.137.62) At 2010-08-23 12:45,
sad smile
#10 by (112.142.26.8) At 2010-07-04 14:07,
confused smile
#9 by (112.142.26.8) At 2010-07-04 14:06,
ขณะนี้ฉันสับสน
ร้อยพันเหตุผลวกวนจนหวั่นไหว
เป็นไปได้ไหมว่า..ฉันชินชากับมันมากไป
จึงหลอมเหลวหลั่งไหล..ไปเป็นส่วนเดียวกัน
#8 by โลมา (58.8.152.189) At 2009-08-05 15:21,
#7 by (58.8.152.189) At 2009-08-05 15:19,
กลอนเพราะดีค่ะชอบมาก่ะอยากให้มีอีก
#6 by จ๋อม (203.113.21.164) At 2009-07-02 11:46,
เพราะดีconfused smile open-mounthed smile big smile sad smile angry smile tongue question embarrassed surprised smile wink double wink cry
#5 by นิด (58.147.56.173) At 2009-06-29 14:52,
ชอบมากค่ะbig smile
#4 by แคร์ (222.123.80.58) At 2009-05-30 11:22,

ฉันคงต้องทำใจไม่ให้คิด
และต้องปิดกั้นใจไม่ให้เผลอ
แม้จะชอบหลงใหลอย่างไรเออ
บอกตัวเสมอไว้ว่าไม่คู่ควร


#3 by (222.123.124.192) At 2009-03-03 13:51,
sad smile กลอนเพราะดีครับผม
ผมชอบมากๆเลย
#2 by บอยบอย (118.173.232.70) At 2008-09-02 14:48,
I love You You ก็รู้อยู่แก่นจิต

ถ้า You คิด love I บ้างไหมหนอ

ถ้า You คิด love I I จะรอ I จะขอ

love You เพียลคนเดียว
#1 by แดงนายยาว (118.173.170.127) At 2008-05-18 10:52,

เอฟ
View full profile